پیامدهای درگذشت آیت‎الله

ظرفیت رفسنجانی در سال 88 و جذب معترضان داخلی و جمع کردن آنان گرد خود، اگر چه هزینه ها و هجمه های سنگین و سختی را بر علیه، او در پی داشت اما او توانست بیگانگان را از سوء استفاده از این شرایط محروم و ناامید سازد و از طرفی از این پتانسیل برای انتخابات سال 92 بهره ببرد.
نقش رفسنجانی در پذیزش قطعنامه 598 و پایان جنگ برای آنان که دستی در مسایل جنگ داشتند روشن است و نیز وقتی صدام به کویت حمله کرد و امریکا در مقابلش ایستاد و ژست مبارزه با استکبار گرفت و برخی در داخل پیشنهاد همکاری با صدام برای مبارزه با امریکا را دادند؛ رفسنجانی بود که آشکارا در مقابل این پیشنهاد ایستاد. او صدام ضعیف را برای عمل به تعهداتش، در برابر قطعنامه به هر چیز دیگری ترجیح می داد.
روابط او با سران کشورهای عربی منطقه به ویژه عربستان مانع از سوء استفاده امریکا و غرب از این کشورها برای تضعیف ایران پس از جنگ شده بود، ماجرای الخبر در عربستان و ایستادگی آنها در برابر فشار امریکا در مقصر معرفی کردن ایران ناشی از همین توان آیت الله بود.
پیروزی حسن روحانی در سال 92 بدون رفتار سیاستمدارانه آیت الله در ثبت نام به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری و رد صلاحیت او و سپس حمایت آشکار از روحانی به سادگی به دست نمی آمد، آیت الله و نفوذ او سرنوشت انتخابات را رقم زد.
اکنون جای خالی او و نقش منحصر به فردش برای حل و فصل مسایل سیاست داخلی، منطقه ای و بین المللی به شیوه خودش، کاملا مشهود است.
سیاستمداران کشور یک ظرفیت موثر و مهم در انسجام خود در هنگام گسست های سیاسی از دست داده اند؛ کسی که بتواند با تکیه بر توان، تجربه، کیاست و توانایی خویش انان را از تشتت و گسست دور نماید.
بی تردید در صورت حیات ایت الله کابینه دولت و شوراهای مراکز استان به خصوص تهران ترکیب دیگری داشت و امروز روحانی نیز با هشتک ها و کمپین های مجازی مختلف برای فشار بر در پیش گرفتن رویه تند و شکننده در شرایط بحرانی پیش رو، مواجه نمی شد.

27215

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *